Dysplazja stawów biodrowych jest dziecko

Według statystyk, podobnie problemem dla rodziców trzech spośród stu noworodków. Wiadomo, że dysplazji u dziecka — choroby wrodzone.


Lekarze, termin «dysplazja» ma wrodzoną przegub niedorozwój, co prowadzi do zaburzeń jego pracy i może powodować przewlekły zwichnięcie stawu biodrowego.

Oczywiste jest, że taka choroba nieleczona nic dobrego końce. Zaburzenia chodu, ból w stawach biodrowych i wysokie ryzyko niepełnosprawności — to konsekwencje prowadzenia dysplazji. A ponieważ wszystkie mamusie i tatusiowie muszą wiedzieć, pierwsze objawy tej choroby i zrozumieć znaczenie terminowych wizyt u ortopedy. Tylko wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie może pomóc uniknąć komplikacji!


Jaki jest powód?

Powszechna opinia ekspertów o dysplazji stawów biodrowych u dziecka jeszcze nie. Według jednej z wersji, głównym powodem — wada tkanek stawowych we wczesnym okresie ciąży (pierwsze 2-3 miesięcy). Przez które predysponują niekorzystne środowisko, narażenie na substancje toksyczne i niektórych chorób zakaźnych.

Zgodnie z inną teorią, rozwój stawów okruchów działa wysokie stężenie oksytocyny — hormonu, który powoduje, że początek porodu. Przypisanej trymestrze III, oksytocyna zwiększa ton mięśnia udowego płodu, powodując stopniowe rozwijanie nawichnięcie stawów biodrowych. Być może w tym tkwi powód częstszym występowaniem dysplazji wśród dziewcząt (5 razy częściej niż chłopcy) są bardziej podatne na matkę hormonalnej.

Kolejny wzrost ryzyka nieprawidłowej pozycji embrionalnej i wewnątrzmacicznego trudnym porodzie (dłuższy pośladkowych).

Skłonność do dysplazji stawów jest często dziedziczona, dlatego jeśli takie były sprawy z kimś z rodziny, trzeba myśleć z wyprzedzeniem o wczesnej diagnozy.


Bądź ostrożny

Stali się podejrzliwi rodzice mogą sami, nawet przed konsultacji podiatrist. Zjawisko to występuje najczęściej w ciężką postacią choroby, gdy głowy kości udowej całkowicie z Glenoid wnęki. W łagodniejszych przypadkach, w celu ustalenia obecności dysplazji może specjalista w nadwichnięcie stawu biodrowego i predvyvih tylko zewnętrznie praktycznie nie ujawnia się. Najważniejsze cechy:

ograniczona mobilność (hodowlane) biodra, często dziecko zaczyna płakać, gdy się starać nogę

boczne;

asymetria (różnica) pachwinowe i pośladków fałdy, które stają się bardziej widoczne dla uszkodzonej burty.

Lecz tylko obecność tych objawów, gdy dysplazję stawu biodrowego u dziecka nie jest absolutna objawem choroby i może być wynikiem napięcia mięśniowego.

W przypadku przemieszczenia stawu biodrowego jest praktycznie traci swoją funkcję i Podlegające noga jest skrócony. Nie ma «objawem kliknięcie» — poślizgnięcia głowy kości udowej z powierzchni stawu poprzez zgięcie nóg dziecka w stawach kolanowych i biodrowych, jak również jego zmniejszenie ich hodowli.


Nie przegap czas!

Jeśli dysplazja nie jest zdiagnozowana w ciągu pierwszych 6 miesięcy życia, wspólna choroba postępuje — z pewnością bardziej skrócony, tworzą patologiczne («kaczki») pieszo lub chromania przestankowego (z dwustronnym zwichnięcia).

Rozpoznanie dysplazji jest często przeprowadzane nawet w szpitala. Jeśli tak nie jest (w ostatnim USG wykonywane tylko wtedy, gdy są problemy), to matka może ona zwrócić się do lekarza pediatry w celu przeprowadzenia badania. Jest bezpieczny dla zdrowia dziecka i zapewnia wysoką dokładność diagnozy.

Nawet jeśli jedno USG nie wykazało patologii, pamiętaj, że jedyną stałą obserwację na ortopedy i planowane badania pomogą dziecku, aby uniknąć potencjalnych problemów.

Pierwsza wizyta w podiatry powinno nastąpić nie później niż 1 miesiąc, w tym samym czasie pełnienia obowiązkowej USG bioder. To jest niezbędnym warunkiem wczesnego rozpoznania dysplazji. Ponowne badanie jest przeprowadzane do końca trzeciego miesiąca, a następnie lekarz może zalecić prześwietlenie zrobione. To jest bardziej pouczające niż w USA. Najtrudniej zdiagnozować nawichnięcie stawu biodrowego, która jest prawie nie objawiać, a można zobaczyć tylko na x-ray.

Weź monitoring prewencyjny na poważnie ortopedy — terminy inspekcji nie mianowany przez przypadek, każdy z nich wiąże się z pewnym ważnym etapem w rozwoju dziecka.

Jeśli dysplazja była w stanie zidentyfikować w pierwszych 3 miesiącach życia dziecka, po leczeniu (zwykle 6-8 th miesiąc) wspólna operacja jest w pełni odrestaurowany i nie ma to długoterminowe skutki. Ale jest to możliwe tylko z wczesnego wykrywania i odpowiedniego leczenia.

Im młodsze dziecko, tym łatwiej leczenie dysplazji. Na przykład niemowlęta pierwszych trzech miesięcy przegubu może odzyskać swoją własną, z tym, że wszystkie ramiona czasu dzieci będzie w odpowiednim położeniu. Dlatego główną metodą leczenia we wczesnych stadiach choroby — za darmo, w których pieluszki dziecka nogi są w stanie rozcieńczonym.

W związku z tym, zainteresowani doświadczenie w Azji i Afryce, gdzie matki zwykle większość czasu dzieci są na brzuchu lub plecach i swaddled.

Przypadki dysplazji są rzadkie, ponieważ stawy są idealne warunki dla prawidłowego rozwoju. Z drugiej strony, w krajach europejskich przyjęto wystarczająco mocno do przewijania noworodkom (przez naciśnięcie nogi siebie) — w tym położeniu, nawet łagodne formy niedorozwój stawów mogą prowadzić do powstawania dysplazji.


Ur wolność!

Lekarze uważają, że wolne diapering pozwala nie tylko zwichnięcie siebie prawo na wczesnym etapie, ale również stymulować dalszy rozwój stawów, zapobiega występowaniu powikłań. Znaczenie wolnego pieluchy zmienia, że ​​nogi dziecka powinna być zawsze w stanie rozpuszczonym, ale mieć swobodę ruchu. Najprostszym sposobem, aby to osiągnąć za pomocą szerokiej pieluchy i pieluszki jednorazowe: po nałożeniu na czystej pieluchy na dziecko na szczycie pieluchy pasuje ciasno, zwinięty w szerokim pasem — tak, że dziecko nie może poruszać się razem nogi. W takiej sytuacji, mały pacjent powinien być 24 godzin dziennie. Często lekarz dodaje do tego kursu masażu leczniczego i codzienne gimnastyki (w tym otvodyasche okrągły ruchu w stawach biodrowych). W większości przypadków, łagodne (nadwichnięcie, predvyvih o małej pojemności skokowej do głowy kości udowej) takiego leczenia jest wystarczający.


Nie mam czasu …

Ale jeśli leczenie i zapobieganie nie zostały przeprowadzone w ciągu pierwszych 3 miesięcy życia, pełne odzyskanie wymaga bardziej poważne i długotrwałe leczenie. Niebezpieczeństwo nierozpoznany dysplazja jest to, że kości dziecka na podstawie cech wiekowych są bardzo elastyczne i podlegają różnym odkształceniom. Szkielet dziecka rośnie, ale ten jest dużym czynnikiem wyjaśnia jego zamiłowanie do rozwojowe Niepełnosprawnych. Większość stawów (w tym stawu biodrowego) w pierwszych miesiącach życia składają się głównie z chrząstki, a wszelkie nieregularności w kości łączenia prowadzi do powstawania dużych odkształceń. Aby zatrzymać postęp choroby, powinny być zwrócone do normalnej pozycji wszystkie części stawu. To zazwyczaj korzystają z różnych rodzajów opon przekazywania, po ich posiadania dziecka nogi w pozycji. Tego jakiś czas wspólne stopniowo «stałe» i zaczyna prawidłowo rozwijać, ponieważ.

W wieku 2-3 miesięcy, młodzi pacjenci z podejrzeniem dysplazji promienie X nie są zazwyczaj przeprowadzane, jak nawet z niepotwierdzonych diagnozy postanowił powołać leczenie zapobiegawcze: używanie dystrybucji miękkich oponach, tempo ćwiczeń terapeutycznych (z przełącznikiem, ruch kołowy) i masować mięśnie pośladków. Górnictwo i masażu oraz metod fizjoterapeutycznych, przyspieszając regenerację.

Korzystanie hodowców opon, należy pamiętać, że ich budowa nie powinny utrudniać swobodnego przepływu nóg dziecko lub skuteczności leczenia jest zmniejszona. Aby usunąć strukturę zabezpieczającą bez zgody lekarza nie może być ustalona pozycja stawów powinien być na stałe. W przypadku łagodnej choroby dystrybucją oponę na dziecka tylko podczas snu. Decyzja o zakończeniu leczenia otrzymał lekarza na podstawie wyników kilku badań radiologicznych i zaniku objawów.

Jeśli po 2-4 tygodniach leczenia, nie ma spontaniczne zmniejszenie zwichnięcia, ale osiągnięte pełne relaksu mięśni uda, mianowany sztywne zamocowanie w połączeniu z ciągłym trakcji. Aby to zrobić, nałożyć opatrunek gipsowy, który pozwala dziecku zachować biodra całkowicie rozwiedzioną i wygięte pod kątem prostym. Odwołując się do takiej obróbki, w przypadku poważnego dysplazja lub późniejszego rozpoznania, gdy łagodniejsze metody nie są skuteczne. Więc jeszcze raz chcę zwrócić uwagę rodziców na znaczenie wczesnych testów: wykrywania dysplazji w ciągu pierwszych 3 miesięcy od całkowitego wyleczenia stawów biodrowych u 95% dzieci, osiągnięty w ciągu 3-6 miesięcy leczenia.

Wiele takich długotrwałe leczenie wydaje się ciężki i żmudny, często rodzice starają się znaleźć bardziej skutecznych metod i … oczywiście, pomyłki. Miękkie leczenie etapowe pozycja jest niemowlę znacznie bardziej skuteczny i na pewno bardziej surowe niż równoczesnego używania zamkniętej redukcji dyslokacji w znieczuleniu, które czasem mogą prowadzić do poważnych powikłań.


Obserwacja koniecznie

Pod koniec pierwszego roku życia wszystkie dzieci ponownie zaplanowano zbadanie w ortopeda. Potem warunkowego zwolnienia kilku grup:

dzieci z dysplazją, nie otrzymywali żadnego leczenia;

dzieci z ciężkimi, źle skorygowane form dysplazji;

Dzieci z dysplazją resztkowych objawów.

Każde dziecko jest przypisany, w razie potrzeby dalszego leczenia — zachowawcze (masaże, gimnastyka, fizjoterapia) lub interwencji chirurgicznej. Jeśli diagnoza zostanie potwierdzona przez «nieod dyslokacji», która potrzebna chirurgia — zmniejszenia liczby otwartych stawu pod znieczuleniem.

Jeśli udało nam się wyprostować dyslokacji metod zachowawczych, operacja nie jest wykonywana w stawie, ale czasami trwa operacja zewnątrzstawowe pomóc naprawić (stabilizacji) stawu. Najczęściej taka interwencja prowadzi się u dzieci w wieku powyżej 3 lat, kiedy korpus dziecka jest łatwiejsze do tolerowania znieczulenia. Jednakże zabieg chirurgiczny przegubu powinna być prowadzona tak szybko, jak to możliwe! Dlatego najlepiej jest tworzenie wspólnego 12-13 miesięcy, gdy dziecko zaczyna chodzić.