Zmiany Czy mam męża?

Nigdy nie wyobrażałam sobie, że jej mąż zdradza mnie! Nie wierzę, że go w pierwszej kolejności.
Płatki śniegu jak nieważkości piór, krążące w powietrzu, powoli, jakby niechętnie, schodząc na ziemię. Mimo lekkiego mrozu, spacery w parku w godzinach wieczornych ludzi, których twarze były nam znane od dawna. Każdego wieczoru, w zależności od pogody, zrobiliśmy promenadę alei parku. Nasze dziewczyny pobiegł przed siebie, a my spokojnie chodził po przejechaniu spokojnie Lenuska rozmowy. Tematem rozmów była przyjemna — Nowe porządki Rok i wszystko z nimi związane: menu, stroje dla spółek zależnych, kupić prezenty krewnych i przyjaciół.
— W teściowa zaprosiła nas do nowego roku — mój najlepszy przyjaciel westchnął. — Musimy iść …
— Nie bój się, pierwszy dzień razem i znak w następujący sposób — zapewniłem Lena i bardzo zaskoczeni, że nasz joker i zawsze śmieje się smutno zmarszczył brwi i prawie się rozpłakałem.
— Lenok, można spędzić wspaniały wieczór zamienia się w noc sylwestrową, z ukochaną teściową! — Śmiałem się. — Tak, jest wiele tej nocy … Nie wydaje się, aby usłyszeć mnie i myśleć o czymś innym, a po chwili zatrzymał się i zapytał poważnie, dosłownie zabija mi pytanie:
— Jak myślisz, Nastya, to jest bardzo złe — powiedzieć przyjaciółce, że jej mąż ciągle się zmienia?
— Biedny — odpowiedziałem. — Dlaczego warto wziąć udział w czyimś życiem rodzinnym? Po tym wszystkim, przyjaciel nie może wiedzieć o romansie jej mąż ma romans skończy się sama. Ale jeśli życzy ogłosił życie rodzinne pęka.

Wierz mi, mój drogi!
— Yasnenko — odetchnął Lenuska. — Masz rację, chyba. Dziękuję.
Znając jej przyjaciel od drugiej klasie, skulił się. Jej powaga i zamyślenie poważnie mnie zaniepokoiło.
-Co Nagle rasperezhivalas o niewierności bezwartościowych mężów i żon ubogich? Dziwne, jak coś!
— Och … po prostu zapytać Nastyusha. — Lenka jakiś powód, przyspieszyła kroku.
— No, chwileczkę! Byliśmy przyjaciółmi od ponad dwudziestu lat, my, jako siostry, i jeśli teraz milczeć o tym, co wiesz, uważam to jako osobistą zniewagę, obraza dla naszej przyjaźni … Mam córkę w końcu, po nazywa!
Lenka umysłu uświadomiłem sobie, że kopanie na próżno. Patrzyła w skupieniu w jednym punkcie, nerwowo zaciskając wargi.
— Anton, że mnie zabije, jeśli się dowie, co ci mówiłem o tym.
— Nie wolno go zabić, bo nie wiem. — I zaczął się złościć. — No, to dopiero początek.
— On zawsze kupuje kwiaty, białe róże, fryzjera na rogu, obok kliniki dentystycznej. A następnie kolory zawarte w fryzjera, pokój dla kobiet, można sobie wyobrazić? Siedzi tam i na dwie godziny, wszystkie ich przerwie obiadowej, a następnie udaje się do swojej pracy — Lenka starał się nie patrzeć na mnie.
— Widziałeś to sam, Lena? — Niestety zapytałem ją.
— Ona sama — jej oczy spuszczone, powiedziała.
— A skąd wiesz, jaki czas?
— Niedawno leczone zęby. I nie chciał wziąć urlop w tym przypadku, że poszedł do dentysty w przerwie na lunch. Mam go od wpół do 1230. Siedziałem tam z moja szczęka a Antosha obserwował. Prawie codziennie, Nastya.
— Dlaczego po prostu powiedzieć, że znalazł inną? — Zastanawiałem się.
Myśli roiło się w mojej głowie. Traf chciał, że wszystkie 12:59: obiad w domu dłużej przejażdżki, powiedział Kryzys więcej do zrobienia. Po zamknięciu banku opóźniony godzinę lub trzy — w tym spotkaniu, a następnie sprawdzić, czy komputer zawiesił się. Cóż, ja na taki głupi? Nie widziałem, że był traktowany inaczej do mnie? Kolacja bez niego, chodzić na weekend bez taty, też. Biała róża … Nie pamiętam, kiedy dałem kwiaty. A ja zapomniałem o jej córki.

W ogóle, objawy zbliżającego się niewierności … tam późnym wieczorem i było coraz zimniej. Wziąłem głęboki oddech i ukryła twarz w dłoniach. Lena dała mi przytulić i delikatnie pogłaskał po głowie.
— Płaczą, będzie łatwiej. Na początku nie chciał rozmawiać, ale potem postawić się na miejscu. To wstyd, że myśli, że jesteś idiotą, myśląc, że inne kwiaty mogą być noszone, i usunąć swoje skarpetki, więc mówcie klopsiki zupy gotować … to nie jest fair wobec ciebie, matka jego dziecka, a kobieta, która w rzeczywistości , ja opiekowała się nim przez te wszystkie lata …
Ten punkt w nim. Zastanawiam się od dłuższego czasu, że jest w nich? Chyba nie, jeśli każdy dzień nosić kwiaty. Ale kto wie …
— Nic, nic — powtarzał Lenuska. — Oszalał i zapomnieć, często się to zdarza. Jak mówią, nie jesteś pierwszy, nie jesteś ostatni.
— Nie jestem pierwszym, masz rację. Co powiedział nam, tak? Na barwach swojego Fife mają pieniądze, i Helen przez sześć miesięcy czeka na rowerze, prawie płacze biednych.
Byłem zirytowany faktem, że Anton leżał na mnie. Jak gdyby nic się nie stało, wróciłem do domu, poszedł ze mną do łóżka i spał z jego pleców. A ja oszukał cały kryzys!
— Czy ty, jak, nie denerwować, matka! Lenka oczekuje innej reakcji na złe wiadomości, a ja byłem bardzo szczęśliwy, spokojny. Szczerze mówiąc, z powodu były pasją było. Podnieśliśmy córkę, miała wspólnych znajomych, udał się do morza w lecie, ale coś się zmieniło.

Zatrzymaliśmy się spędzać czas razem. Zmęczony co? W godzinach wieczornych, zachowywał się tak, jakby nic się nie stało: gotowane pyszny obiad, skąpane w pachnącej kąpieli, przyniósł samego siebie. Anton przyszedł po dziesiątej, i, jak zawsze: «Nastia, jestem w domu!» Wyszedłem z sypialni w miękkiej jasnej zieleni jest bardzo tout negliżu. Sala wizyta w ciągu dnia, więc, że moje ciało nadal zazdroszczę dziewczyny! Oto tylko piersi … Krótko mówiąc, nie ma nikogo. Lenuska zjadł w dosłownym tego słowa znaczeniu — karmiłam jej piersi do dwóch lat. Był drugi, a teraz zera …
— A co mamy tak pachnie, Nastya?
— Jak co? Kolacja w kuchni czeka na Ciebie — nie patrząc na Antoshka, powiedziałem, czesanie jego grube brązowe loki. — Jesteś głodny, być może?
— Głód. Helen spała już?
Rozpiął koszulę i uśmiechnął się.
— Pachnie jak mój Nastya … Chodź ze mną pod prysznic … — Wziął mnie za rękę, starając się pozyskać do łazienki. I spokojnie odjechał.
— Boli mnie głowa. A ty, wygląd, fryzura? Nic, idziesz.
— Tak, ja zatrzymaliśmy się w drodze do banku …
«A ty po prostu umnichka, Antoshenka. I służył ich fryzjer, i jego żona opuściła moc. Dobra robota!» — Uznałam, do siebie.
— Masz kolację, przywróceniu zasilania — uśmiechnęła się. — A ja — spać! Wstać wcześnie jutro, przytłoczony pracy. Nic nie powiedział, ale spojrzał na mnie jakoś dziwnie. Rano poszedł do pracy na godzinę, i poprosił o zgodę od władz, obiecując nadrobić całą noc. Ten jasny, przestronny pokój pięć dziewcząt. Przeszedłem przez obecnie pusty fryzjera. A oto dowód! Na stole było ogromne lustro trzylitrowy słoik z dużym bukietem białych róż. Zatrzymałam się, pogrążony w kontemplacji i zapach kwiatów.
— Dzień dobry. Jak mogę być pomocna? — Miękkie spokojny głos brzmiał bardzo blisko. — Siadaj — wskazała na krzesło.
— Dziękuję. — Usiadłem naprzeciwko lustra, za moimi plecami, zgodnie z odznaką, był mistrzem nazwie Tatiana.
— Tatiana, po prostu wyciąć końce i przyciąć grzywkę …
— Czy to wszystko? — Z jakiegoś powodu, zapytała.
— Być może, tak. Malować, jak sądzę, o wiele za wcześnie, — odpowiedziałem.
Podczas Tatiana rzucić na moje włosy, miałem okazję zobaczyć go ze wszystkich stron.

Szczupła jak brzoza, w postaci dwudziestu lat, gładkiej i zero makijażu pazia. Szare oczy jakoś ogromne naiwny i trochę przestraszony. Co najśmieszniejsze, jej piersi zbyt nieobecny.
— I kwiaty dałeś pana młodego?
— Tak, mój ulubiony przyniósł. Różowe usta na bladej twarzy oświetlone z uśmiechem ledwo zauważalne.
— Piękne. Żonaty szybko idziesz?
— Nie wiem — powiedział ze smutkiem. Tatiana szybko poradził sobie z moim odcinku końca, a następnego dnia został ponownie wezwany zrobić manicure w tym samym czasie i porozmawiać z Tanya. Brzmi to dziwnie, ale byłem bardzo słodkie to dziewczyna, która ma żonatego kochanka Anton. Byłem przekonany, że ostatecznie wybrano był mój Tanyushkin mąż, kiedy zobaczyłem swoje zdjęcia razem … nad morzem! Jest to specjalnie przyniósł je z domu, żeby mi pokazać.
— Jednak to jest bardzo piękne? — Tanya podziwiać fotografię.
— Bardzo — Zgodziłem się i psychicznie, aby dowiedzieć się, które z wyjazdów letnich Anton było fikcyjne.
Potem zostałem zaproszony przez Tanya w studiu, w którym do pracy, wydawało się tysiąc lat. — Daj spokój, nic i można szyć kochał swoją niespodziankę nowy strój sylwestrowy! Następnego dnia, Tanya zamówić sukienkę w stylu Nataszy. Ona wiernie poszedł do montażu, a czasami prowadził tak jak tego — Dyskusja. Światło, gdy tylko dziewczyna opowiedziała o Antosha … Dni w pięciu przed Nowym Rokiem, robiłem w ostatnim szwy taniny sukni.

Wreszcie strój był gotowy, i zadzwoniłem do dziewczyny. Nadszedł czas, by wdrożyć swój plan w czyn: «Suknia jest gotowy już czeka na Ciebie w domu Przyjdź i zabrać Awarie nie akceptują obrażony.!» Podałem adres i czekają na gości w uzgodnionym terminie. Córka poszła do jego najbliższego dziewczyną Leną. O sześć nazywa Anton i dowiedziałem się, że postawić samochód w garażu i teraz przychodzi do naszego domu.
— A mój przyjaciel przyszedł do nas dołączyć? — I ćwierkały.
— Lenka Twój co?
-Nie, Mój nowy młody przyjacielu. Nie znasz. Mamy Tanyusha tylko pili wino, gdy klucz zagrał zamka.
— Jestem w domu! — Krzyknęłam do męża, jak zwykle. Kiedy poszedł do kuchni, Tanya zaczęło. Na twarzy zastygł nieśmiały uśmiech i oczy były zdumiewające.
— Nie rozumiem … Co ty tu robisz? — Schłodzone, Anton zapytał.
— To samo można zapytać …
— Więc pan wie? Jak słodko! Dobrze, że nie zorganizuje cyrku. Tanya, spotkać — to jest mój Anton. I, jak rozumiem, twój też. Jeśli zastosujemy się do planu, w tym momencie trzeba było się śmiać, ale nie mogłem.

Na Kobieta żałosny widok — siedziała z głową w dół i mocno:
— Nie wiem, Nastya! Proszę mi wybaczyć … Widzieliście zdjęcia, ale nic nie powiedział … Dlaczego?
— Nie wiem co powiedzieć. Może dlatego, że żona Antona nie lubi, co jej przeszkadza? To prawda, kochanie?
— Co ty tutaj cyrku inscenizacji?
— Chodźmy do przedpokoju, Dove! — Powiedziałem, spychając ich z kuchni, a po uroczystym głosem z nutą sarkazmu, dodał:
— Tanya! Szczęśliwego Nowego Roku dla Ciebie! Ja wam dam, Anton, ciesz się zdrowiem! Otwarcie drzwi, umieścić walizki z torbą na klatce schodowej i trącił oszołomionych kochanków do wyjścia.
— Wszystko! Koncert się skończył, gwiazda jest zmęczona. Witaj Święty Mikołaj!
Balkon może zobaczyć, jak złapali taksówkę. To wszystko. Podniosłem słuchawkę.
— Lesh, chodź do mnie. Mamy udekorować choinkę! Razem!
— Tak, mój skarbie … Co zabrać?
— Na początek — Twoje rzeczy, kochanie. Wiesz, znalazłem świetny sposób, aby pozbyć się jej niedoszły mąż …