Charakter relacji w rodzinie

Byliśmy bardzo podobne: śmiać się z tych samych sytuacjach, zrozumieć siebie nawzajem, ale — niestety … i uparty też były takie same, tak często kłócą się drobiazgami. Powiedzieć komuś, że poznałem jej narzeczoną w autobusie, który wiózł ludzi do cmentarza w pogrzebie w sobotę, nikt by nie uwierzył. Ale stało się to w ten sposób. Ludzie stłoczeni tys. I wyciska ze wszystkich stron. Martwiłem się o kilka lilie w dolinie.
— Pomogę ci! — Nieznajomy mężczyzna pchnął mnie i wziął kwiaty i podniósł wysoko nad głową.
— Jesteś bardzo niewygodne — Byłem zdezorientowany.
— Czy będziesz mnie wspierać — i mogę poradzić — powiedział nieznajomy pewnie.
— Co powinienem zrobić? — Podobało mi się, ale uroczy styl Sassy. Pokazał, żadnych słów, objął mnie wolną ręką.
— Co ty o tyle radości? — Zapytał facet, i czułem jego oddech.
— Jesteś bardzo śmieszne — powiedziałam.
— Tak, jestem najbardziej poważne osoby w całym mieście! Szczerze!
Kiedy wysiadłem z autobusu, chciałem pożegnać się nowymi przyjaciółmi, ale on wziął mnie za rękę i powiedział z przekonaniem:
— W ciągu roku mamy tu samochodem. Co myślisz?
— Tak, ale nie mamy samochodu — zdecydowałem się grać razem z nieznajomym.


Podobał mi się ten przygód grę.
— Nie jest. W planach. Podobnie jak w apartamencie z dwoma sypialniami i dwójką dzieci.
Śmiałem się. Patrząc w oczy nieznajomego, zapytał poważnie:
— Muszę powiedzieć, że to, co mam czekać? Chcę być gotowy na nieoczekiwane.
— Uwielbiam niespodzianki. Teraz staram się odgadnąć nazwę. Lydia. Tak? Zgaduję, i zasługuje na specjalne wyróżnienie.
— Skąd mnie znasz? — Byłem zaskoczony, gorączkowo przewracając oblicze wszystkich znanych i nieznanych facetów.
— Nie znam cię. Losowe zgadywania, co masz na imię, w którym żyją i pracują. Prawdopodobnie na mojej twarzy odzwierciedla całą gamę uczuć, bo nie mnie torturować i szczerze powiedział, że jego najlepszy Others- mój kolega.
— Nawet spotkałem kilka razy, ale jakoś nie pamiętam — dokończył, dobroduszny uśmiech.
— Dobrze, więc teraz jestem pewien, że nie zapomnę — Obiecałem, śmiejąc się. Więc spotkaliśmy się z Lyovushka. Słowo «miłość» Słyszałem, miesiąc później na przyjęciu urodzinowym na druhny. Firma, zmęczony dynamicznych rytmów tanecznych, odpoczynku. Tylko pozostaje nam krążyć w rytmie namiętnych melodii, ale głos śpiewa:.. «Nigdy nie będziemy tańczyć do naszej tango Nawet jeśli cud się stanie, nawet jeśli grzmot, nie pomogło Niech dźwięki wokół pięknej melodii, nawet w żyłach gotować gorące krwi. Nigdy nie będzie tańczyć tylko nasze tango. »
— Mam nadzieję, że tu nie chodzi o nas — powiedziałem.
— Oczywiście, że nie! — Szepnął mi do ucha. — Kocham Cię! Wczoraj Dzisiaj Jutro. Dzień i noc. Zawsze kocham.
Chciałem się pożegnać. Ale nieznajomy wziął moją rękę i pewnie powiedział: «W roku, będziemy z tobą tu na samochodzie …»
Co było niezwykłe było to, że uznanie. Jednak nasze relacje były również niezwykłe. Rozumieliśmy się doskonale, śmiejąc się z tej samej sytuacji, ale, niestety, i uparta (dwa of Capricorn znak zodiaku) byliśmy również takie same. Pierwsza poważna kłótnia miała miejsce w zupełnie głupiego powodu. Wyszliśmy z kina. Leva rozproszone w komplementy wystąpił. Teraz już nawet nie pamiętam jej nazwiska — tylko nasz głupia kłótnia. Staraliśmy się umieścić nawzajem. Każdy chciał mieć ostatnie słowo jest dla niego!

Nie jestem uparta i zły, że musiał cały wieczór podziwiając uroki innej kobiety. Blisko domu, Lew będzie, jak zawsze, by mnie pocałować, ale uniknął uścisk i powiedział chłodno: — Pospiesz się, że wisi plakat pobliżu kina! To przedmiotowi podziwu i uwielbienia! Można i ją pocałować i udaru mózgu. Dozwolone i nie zazdrosna! Nie rozmawialiśmy przez kilka dni. Brakowało mi nie Lewa i była gotowa przyznać, że aktorka, z powodu której udał zamieszania jest naprawdę przeurocza kobieta na świecie. Tylko duma powściągliwy mnie.
Ale po szczerej skruchy, że pokłócił się ponownie. I nawet udało się zepsuć Sylwestra. Loew ubrane w karnawałowe dzikiej kostium, ale nie podoba mój strój -!. Nie podoba mi się wieczorem «dress Wyglądasz jak kucharz, który z okazji wkradł sukni gospodyni, zapominając zapytać o wielkości … związek rozpadł łatwy w oczy My nieznośnie żyć bez siebie, ale jeszcze trudniej — razem.

Znajomi obserwował nasze relacje i kręci głową.
— Czy kiedykolwiek zabije, siebie — powiedzieli nam raz.
Wciąż niechętnie zaproszeni do stron. Po tym wszystkim, ludzie, których przysiągł jak parę kontrowersyjnych kupców. Wreszcie nadszedł dzień, kiedy nie byliśmy zaproszeni na najlepszego przyjaciela parapetówkę Wołodia.
— Zwracamy się z dala od przyjaciół, Lyovochka — ze smutkiem powiedział, że kocha.
— Jesteś zaskoczony? — Odparł sarkastycznie. — Jesteś krzyczy i nikogo poza sobą, nie słychać, po prostu straszne!
— I szepczesz? — Byłem oburzony. — Tak! Czasami mówić głośno! Ponieważ staramy dokrichatsya cię usłyszałem, moja droga!
Po raz kolejny, to błędne koło: od siebie — kłopoty ze sobą — góra. Żarty, wyzwiska … zaczęliśmy przekonać się, że, jak widać, nie los nam być razem, a cały miesiąc … nie spotkałem. Ale kiedy zapomnisz wszystko, zadzwoniłem do niego, on przybiegł. Sielanka nie trwała długo. Po kolejnym skandalu Loew powiedział mi:
— Powinniśmy podzielić się! W przeciwnym razie będziemy po prostu oszaleć. To będzie lepiej. Zgadzam się. Aby wyjść z tego urlopu. Dusza potrzebuje odpoczynku. I mam go. Ale następnego dnia czuł dziką tęsknotę i samotność. Świat staje się nudne i bezsensowne życie — szary i miłość — nie było. «Jak mogę żyć bez ciebie, mój drogi, i nienawidził mojego męża?» — Niestety myślałem, i zaczął liczyć dni. Raz, dwa, tydzień zajęło trzy tygodnie … Po sześciu długich tygodni dywagacje Loew rzucili z bukietem czerwonych róż.

Staliśmy, przywiązanie do siebie szczelnie, i uroczyście przysiągł chronić swoją miłość. Wierzył, że stanie się to, bo zrozumiał, że nie możemy bez siebie żyć! Było lato. I morze. Gorąco pragnął bez siebie, więc tydzień na plaży ewoluowały bajkową idyllę. Potem historia się powtórzyła: mamy kłócili …
— Lida, w małych rzeczy, które mogłyby mi dać … — Hot Lewa.
— Dlaczego ja? Może to będziesz bardziej zgodna? — Powiedziałem, że w sercach. I, po schłodzeniu, dodał: — Mamy żyć bez siebie złe, i razem nie będzie w stanie. Co Loew? To jest dziki zastanawiał!
— Możemy wyjść za mąż — powiedział nagle ukochany poważnie. — Albo zabijemy siebie na noc poślubną, i stać się w stanie zagrozić.
— Myślę, że powinniśmy spróbować! Życie postawi wszystko na swoim miejscu.
— Poważnie, Loew? — Przestraszony I, «Przecież żyjemy jak ty i jak pies z kotem.
— Poważnie? Zapominasz, że jestem poważny facet w całym mieście! — Zaśmiał się i dodał poważnie: — Lida, wyjdź za mnie! Na wieść o naszym ślubie w szeregach zapanowała panika przyjaciół. Stopniowo zaczęli dostrzegać niewidoczne stronie zmian ocznych w związku. Dziś Leva prychnął, a ja nie odpowiedział. Był tak zaskoczony, że nagle ustąpiły. Tak, musimy oswoić uparty charakter. Nie możemy żyć bez siebie, więc musi nauczyć się żyć razem. I zaczynam wierzyć, że się uda. Po tym wszystkim, nigdy nie kłócili «zasadniczo», tylko dlatego, że z małych rzeczy. Ich wyłączeniem, możemy stać się idealną parą. Tym bardziej, że chcieliśmy jedno: zatańczyć tango! Namiętny, palenie, przez całe życie. Ale do tanga trzeba dwojga! Tylko dwa!